Dag Nintendo

Beste Nintendo,

Hoe gaat het? volgens mij gaat het wel goed met jullie. Met mij wat minder. Tenminste, wat betreft de relatie tussen mij en Nintendo. Ik was fan van jullie. Een echte Nintendo liefhebber. Ooit begonnen met de 8-bit. Man, wat was ik blij met dat ding! Voor het eerst gezien bij familie. Ik zag daar “Super Mario Bros” en “Duckhunt”, samen op 1 cassette. Van de controller kreeg je na een paar uur kramp in je vingers, maar dat nam ik voor lief. Ik was verkocht (verliefd klinkt zo overdreven)! Niet het verschil kunnen zien tussen “1up” of een gewone paddo, omdat ik op een zwart-wit beeldbuis speelde op mijn kamer. Nostalgie!

Na Mario 1,2, en 3, Chip’n Dale:Rescue Rangers(co-op!), Double Dragon(co-op!), en weet ik wat, kwamen jullie weer met een nieuw apparaat op de proppen. De “16-bit”! Omdat internet er nog niet was voor simpele mensen zoals ik, ontdekte je zo’n apparaat in de winkels, of bij vrienden. Ook deze machine wilde ik hebben. Ik had een “Donky Kong” pakket gekregen voor mijn verjaardag. En ook dat was een prachtig spel. Dat ze zulke graphics uit zo’n apparaat konden trekken! Maar ook Mario World! Om de beurt proberen een level uit te spelen, alternatieve uitgangen zoeken! *Whooh*! En Mariokart, ge-wel-dig. Elkaar afschieten met rode schilden, door de bochten driften met de “L” knop, Battle mode, Wat een ervaringen!

Toen kwam de N64 machine uit. Ik wilde hem best hebben, maar ik had het geld er niet voor. M’n ouders vonden twee spelcomputers ook wel welletjes. En de Playstation van Sony kwam ook om de hoek kijken. Die controller vond ik eigenlijk prettiger dan die van de N64(het deukje in je beurse duim na een paar potten Golden Eye? iemand?). En de playstation had eigenlijk ook wel hele vette spellen. Grand Tourismo, Tomb Raider, Tony Hawk, Twisted Metal, Tekken, Metal Gear, ga zo maar door. Ook deze machine had ik niet. Wel veel op gespeeld bij vrienden.

Zelf toch maar een PC aangeschaft. Een dikke machine met 350Mhz, en een 16mb Voodoo Banshee videokaart. Met de 3dFX techniek zag Need for Speed er behoorlijk uit! Qua gameplay was het eigenlijk niet zo geweldig. Met pijltjes is nou eenmaal niet goed te doseren. Hoewel, met een race stuurtje was dat opgelost. En online! met een 56k. inbelmodem, over het telefoonnet tegen je buurjongen. Niet te lang natuurlijk, anders werden m´n ouders boos.

Toen kwam Nintendo nog met de Gamecube, maar op de een of andere manier was dat een beetje een nichten bak. De paarse kubus was lang niet zo stoer als de gehypte Playstation 2. Mijn eerste uitstap naar Sony was een prettige. Om 9:00 ’s ochteds voor de winkel, met een handje vol andere malloten, die de machine ook als eerste wilde hebben. Toen de deuren open gingen rende we de roltrap op, naar de achterkant van de winkel, om een ticket uit de handen van een medewerker te trekken, en naar de balie te rennen voor jouw PS2! Snel een spel erbij(Tekken Tag Tournament), een memory stick en een extra dualshok controller. 1200 gulden(!) lichter, en een ochtend spijbelen had ik mijn eigen nieuwe aanwinst! Wat waren de graphics mooi! Mooier kon het toch niet meer worden?

Mijn jongere broerje kocht toen nog de cube. Ik vroeg hem nog waarvoor? We hebben toch al een PS2? Toch wilde hij een eigen console. En het was eigenlijk best een leuk ding. Hoewel, “James bond: Nightfire” kon me toch niet meer zo raken als Golden Eye(!) dat deed op de N64. En ook “Mariokart Double Dash” voelde niet zo lekker als de 64-bit variant.

Toen weer een nieuwe PC. Wat online spel ervaringen rijker(Unreal Tournament 2007, Call of Duty, C&C Red Alert 2, enzovoorts). Toen had ik het wel weer gezien met het gamen. Het werd langzaam aan beetje van het zelfde. Ik miste de gouden oude tijd. Toen telde graphics nog niet zo. Dat was mooi mee genomen. Als het maar leuk speelde. Maar met de nieuwe generatie was het alleen maar uiterlijk vertoon. Ik was er even klaar mee. Tot dat jullie met de revolution aan kwamen! Uiteindelijk hebben jullie de naam veranderd in “Wii”, en die werkt prima!

Ik was helemaal gehyped! Ik werd de ultieme klant. Eentje die jullie product ging verkopen, uit liefde voor het product. Om er aan te komen viel nog helemaal niet mee. Ik had het apparaat optijd gereserveerd bij de Bart Smit in de stad. Maar, omdat ik niet kon wachten, ging ik iedere dag wel even op internet opzoek naar nieuwe informatie. Wat bleek nou! Er zouden tekorten zijn, en Bartsmit had besloten om alle Wii’s die wel geleverd zouden worden aan E-plaza(ook van BS) te geven. Dit moest ik van internet horen? Mij even een beleltje doen zat er niet in.  Als ik dit niet zelf gevonden had, had ik op de lancering voor lul voor de Bart Smit gestaan. In de laatse week moest ik dus opnieuw gaan zoeken naar een nieuw verkoop punt. Maar iedere winkel zat al tot aan de nok toe vol. Toch maar bij verschillende winkels reserveren.

De dagen voor de lancering toch maar op zoek naar winkels die geen reserveringen aan namen. Zo deed de Freerecord Shop geen reserveringen. Opeens stuite ik op een Dixons filiaal die pas die dag reserveringen toe liet. Toeval! Ze zouden er 3 binnen krijgen, en ze hadden nog twee wii’s over. Dat kwam goed uit. Ik was samen met een klasgenoot, en hebben meteen 50€ aanbetaald. uiteindelijk hadden we de wii daardoor nog een dag voor de release! Dol blij met de nieuwe console naar huis. En het stomme was, de Freerecord ging ook verkopen, een dag voor de release. Ik wist van andere vrienden van me, dat ze op de release voor de deur wilde gaan staan. Toch maar even langs de free, om twee wii’s voor hun mee te nemen, voor ze naast de pot zouden piesen.

De Wii zou nog tijden uitverkocht zijn. De nieuwe leveringen hebben vaak nog lang op zich laten wachten. Ik betwijfel of dit kwam door de productie. Was het niet om de vraag hoog te houden? Of was dat gewoon een prettige bijkomstigheid?

En inderdaad! Wiisports was hardstikke leuk. Zelfs mijn moeder was er een beetje door geprikkeld. Ze heeft immers in een grijs verleden ook gebowld. Ook de besturing was vernieuwend. De wiimote heeft ergens ook wel dat weg van de 8-bit “brick”.

Maar langzaam aan sloop het er toch in. Ik had dan een hardstikke leuk apparaat. Door het aanbod redelijk exclusief. Maar toen de spellen nog. Een handje vol leuke spellen verschenen in de winkels. Red Steel bijvoorbeeld. Wat keek ik uit naar dat spel. Het leende zich perfect voor de nieuwe controller. Dat dacht ik dan. Het was dan ook een domper om te ervaren dat ze er niet helemaal in geslaagd waren om de besturing lekker te krijgen.

En ja, Mario Galaxy is een goed spel, En Strikers Charged is leuk, hoewel zijn voorganger op de Cube net zo leuk was. En Excite truck was even lachen, En Zelda was een goed spel, hoewel de fans het ook meer van het zelfde vonden. Toen werdt het stil op mijn wii. Hij stond daar maar naast mijn tv, mooi te zijn. Maar ik wilde games! Voor mij interresante games. En ja, misschien ligt het wel aan mij. Maar ik mis gewoon de kwantiteit. De keuze. Met een handje vol toptitels is het gewoon snel over met de machine. Ja, nog een keertje met wat kennissen tennissen. Leuk om te zien dat, door de vernieuwing voor hun de lol er nog in zit. En dan is het voor mij ook weer even lachen.

Om een kort verhaal lang te maken, Mijn Wii staat nu op Martplaats. Je mag alles mee nemen voor 330€. Mijn spellen, mijn controllers en de Wii. Ik heb hem nog lang laten staan, omdat ik hoopte op een nieuwe reeks toptitels. Maar ze blijven maar weg. Ik zoek er ook niet meer naar. Ik geloof er niet meer in.

Er staat ook al een tijdje een Xbox 360 naast. Nouja, hij ligt. Dan heb je minder kans op krassen. Deze machine heeft wel aanbod. Een hele zweem aan toptitels verschijnen in een prettig ritme. Zo nu en dan moet ik zelfs afwegingen maken, omdat ik nou eenmaal niet alles kan kopen. Ben ik dan ook een graphics hoer geworden? Ja en nee. Het is wel lekker hoor, maar de gameplay is belangrijker, maar ze gaan niet helemaal los van elkaar. En de machine doet het online ook echt geweldig. Met je headset op, samen met vrienden op Xbox live. Je betaalt er wel wat voor, maar dan heb je ook wat!

Ergens was het toch een drempel om de Wii op marktplaats te zetten. Ik heb een voorliefde voor dat apparaat. Het was zo veel belovend! Zowel de oude garde gamers, als de nieuwe gamers zouden hier aan hun trekker komen. Op dit moment lijkt het er sterk op dat jullie Nintendo de oude trouwe aanhang helemaal hebben laten vallen. Ja, want waarom zou je een hoop geld en energie stoppen in een hardcore titel, als je ook coocking mamma, brainage, of WiiFit kan ontwikkelen!? Die juppen, met jonge kids slikken het! En waarom zou je samen met Sony en Microsoft in de zelfde vijver gaan vissen, als je de vijver ernaast veel meer vis kan vangen. In je eentje!

Ergens begrijp ik het ook wel. Maar ik heb samen met jullie de Wii groot gemaakt. Ik heb minstens 5 mensen aan een wii geholpen, door ze tegen het lijf te lopen, ze op te bellen, en voor ze mee te nemen. Dat in de tijd dat ze schaars waren. En zonder een euro profit. Dat deed je gewoon! En dan heb ik het nog niet over de vrienden, familie en kennissen, die door bij mij te spelen, ook een Wii hebben gekocht. En dan je trouwe doelgroep zo laten zitten. Het is te triest!

Nintendo, ik hoop dat jullie dit bericht lezen.

Een teleurgestelde fan, die zijn console verkoopt.